En toen overleed Jayalalithaa – Chennai

Mijn twee weken in India van 2016 waren vreemde weken!!

In eerste instantie vloog ik een paar dagen later vanuit Bangkok, Thailand naar Chennai, India omdat er een cycloon over de kust bij Chennai ging. Ik kreeg van Indiase vrienden op Facebook waarschuwingen en wilde dat uiteraard niet riskeren en dus herboekte ik mijn ticket naar Chennai!

Toen ik uiteindelijk wel naar Chennai vloog was het 4 december. Toen ik een dag in Chennai was overleed Chief Minister Jayalalithaa en zou gelijk begraven worden.. Het nieuws dat ze overleden was kwam aan het eind van de middag van 5 december. Ik was op dat moment nog in de stad en mijn taxichauffeur werd er heel zenuwachtig van en verzekerde mij dat ik veilig in mijn hotel zou komen. Ik zag ook dat er bij winkels inkopen werd gedaan. Overal stonden rijen mensen bij de kassa. Mijn chauffeur gaf ook aan dat alles een paar dagen dicht zou zijn en het sociale leven plat zou liggen.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik dacht dat hij het allemaal een beetje overdreef…

Ik geloofde het eigenlijk niet gelijk…

Jayalalithaa werd echt aanbeden, ze heeft veel betekend in de levens van veel mensen uit heel India. De carriere van Jayalalithaa begon als actrice en na verloop van tijd begon ze zich te bewegen op het politieke vlak. Uiteindelijk is ze 14 jaar chief minister van Tamil Nadu geweest.

Jayalalithaa

Jayalalitha was al een tijd ziek, ze lag met hartproblemen in het ziekenhuis.

Men was al bang geweest dat ze het niet zou overleven en dus hingen overal posters van haar.

Jayalalithaa

En toen overleed Jayalalithaa, toch?

Toen ik terug in het hotel was las ik dat het nieuws weer werd ingetrokken. Ik zag op de televisie dat men een blad met tekst omhoog hield. Een persbericht. Het was in het Engels en dus kon ik lezen wat er op stond.

Jayalalithaa was niet overleden, het was een misverstand.

Ik hoorde dat een paar mensen zich al van het leven beroofd. De winkels gingen dicht en al het openbare leven lag alsnog stil. Later op de avond kwam toch het nieuws dat ze overleden was en de volgende ochtend toen ik de televisie aanzette zag ik dat de stad in rep en roer was. Alsnog lag alles stil, hordes mensen waren te zien. We konden en mochten nergens naartoe van de hotel medewerkers. Het zou het niet veilig zijn voor ons toeristen om de straat op te gaan.

Zoals alles in India…

ging ook dit anders dan ik verwacht had

Jayalalithaa

Ik heb dus die hele dag tv gekeken en niet heel erg veel gedaan. Ik kon niks doen, ik mocht niks doen. Ik kreeg zelfs mijn eten op de kamer. Op televisie zag ik de plek waar ik die dag daarvoor nog rondgezworven had en overdag echt niet veel te beleven was.. Zoals op veel boulevards en stranden in India 🙂 Daar is het pas druk in de avonden wanneer de zon onder is en het lekker verkoelend is. Ik zag nu dat de straten zwart van de mensen zag. Ik zag dat ze hekken vernielden om zodoende dichterbij Jayalalithaa te komen die opgebaard lag.

De burgers van Tamil Nadu wilden en konden het niet geloven.

Ik hoorde later dat zo’n 170 mensen zichzelf van het leven beroofd hebben omdat zij overleden was. Dit omdat ze ook mee wilden, uit offering of uit verdriet… De mensen eisten in eerste instantie om 5 dagen nationale rouw uit te roepen. Dit werden uiteindelijk 2 dagen, dagen waarop alle winkels dicht waren en dus het sociale leven plat mocht liggen.

Vreemd he? Dit is echt iets wat in onze samenleving niet te begrijpen is. Wij vereenzelvigen ons niet zozeer met iemand… Tenminste niet op zo’n manier en al helemaal niet zo massaal!!

Ik vond het erg indrukwekkend om mee te maken….ook al moest ik 2 dagen doorbrengen op mijn kamer.

Na deze twee dagen ging ik naar Dhamma Setu Vipassana Centre.. Misschien was het wel goed dat ik al wat rust had gehad als voorbereiding op 10 dagen indrukwekkende stilte

Share
One Comment

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

CommentLuv badge