Opgelicht in het buitenland….of erger?

Het zal iedereen eens overkomen, dat je opgelicht wordt in het buitenland.

Er zijn nu eenmaal mensen die er hun werk van hebben gemaakt, zij zullen erg slinks zijn om je geld afhandig te maken of om bepaalde diensten van hen af te nemen die ze vervolgens niet leveren. Zij werken soms alleen of in groepen en hebben veel ervaring in datgene wat zij doen. Als je opgelicht wordt en het kost je de wereld niet is dat natuurlijk niet zo’n ramp. Je leert ervan en gaat weer door met die ervaring en herinnering in je rugzak. Dat zal je de volgende keer tenminste niet weer gebeuren.

Er zijn helaas ook situaties waarin het verder gaat zoals ontvoeringen voor geld/pintransacties. Gelukkig hoor je dit niet vaak maar verder op deze blog zal ik een voorbeeld geven.. (Jaipur – India)

If you want to read this blog in English, click here

 amplify_03
Ervaring

En als een oplichting van een aantal euro het enige negatieve is wat je meemaakt dan vind ik dat helemaal niet erg!! Ik heb een aantal situaties meegemaakt waarvan ik achteraf dacht….dit had ik anders aan kunnen pakken….of dit had ook anders af kunnen lopen. Maar gelukkig kan ik alles navertellen en zijn er geen erg vreemde dingen gebeurd. Ik ben wel voorzichtig en ga niet mee met elk verhaal wat mij op de mouw gespeld wordt. Misschien mis ik wel een ervaring die heel geweldig zou zijn geweest maar aan de andere kant…ik heb nog nooit een echt slechte ervaring meegemaakt.  Dat is mij toch meer waard dan een slechte ervaring die mij misschien angstig of wantrouwend zal maken of veel geld kost.

Ho Chi Minh CityDe basiliek Our Lady of The Immaculate Conception, Ho Chi Minh City

Teveel taxi geld betaald, HCMC – Vietnam

Dit gebeurt overal en zal iedereen herkennen. Elke toerist neemt natuurlijk taxi’s en zodoende zijn zij ook erg getraind in zulke oplichtingspraktijken.

In Vietnam betaalde ik een veel te hoog bedrag voor een kort taxi ritje. De bestuurder reed zelfs nog wel een rondje om zodat het iets verder leek. Ik stapte uit de sleeper-bus in Ho Chi Minh City en ging even zitten om de stadskaart te bekijken. Ik dacht dat ik wel in de buurt zat van het hotel wat ik besproken had. Een mannetje kwam bij mij om mij te helpen en hij gaf aan dat het best wel ver was. En nu weet ik ook wel dat als ze in Azie zeggen dat het ver is, je best kan lopen maar nu herkende ik niks op de kaart van hotels die ik om mij heen zag en dus ben ik achterop de scooter gestapt. Na een aantal straten te hebben gereden waren we bij het hotel en probeerde de bestuurder mij nog te overtuigen om wat meer te betalen want ja…het was toch best wel ver. Nou….het bedrag wat ik afgesproken had vond ik al te veel voor dat kleine stukje dus daar ging ik niet in mee.
Toen ik diezelfde avond de omgeving ging verkennen zag ik toen ik een klein zijstraatje door was gelopen de busstop. Ik was dus gewoon op 2 minuten lopen van mijn hotel achterop de brommer gestapt…. Hahaha!

Streets of JaipurThe streets of Jaipur, India

Jaipur, India

Toen ik voor het eerst in India was (2009), samen met een vriendin, zijn wij in Jaipur met Lucky meegegaan naar een winkeltje. Lucky was onze tuktuk chauffeur en een leuke en erg aardige jongen. Dat winkeltje was in een wijk, ver buiten het toeristische gedeelte en betrof een sieraden winkel. Het was meer een huis en in de eerste ruimte zaten een aantal mannen op de banken die tegen beide muren aanstonden. We kregen wat chai en gingen zitten. 
Allebei waren we niet echt onder de indruk van de sieraden en zijn we ook niet personen die veel sieraden dragen. Er werd ons de toekomst gelezen. We zaten gescheiden van elkaar in aparte ruimtes en er werd vleiend gesproken. De toekomst voorspelden aan de hand van edelstenen. Op een gegeven moment vonden we het wel welletjes en zijn we opgestapt. Uiteraard deden de mannen moeite om ons nog binnen te houden maar we zijn gegaan. Beiden werken we bij de politie en weten dus wel een beetje van doorpakken.. Toen ik later thuis een programma keek over opgelicht/ontvoerd in het buitenland zag ik een casus die zich afspeelde in Jaipur, India. Deze casus die mij erg veel deed denken aan ons uitstapje. De meisjes in deze casus werden niet meer uit de winkel gelaten en moesten hun bankpasjes afgeven. In totaal zijn zij een week vastgehouden en hebben zij onder dwang een paar keer geld gepind om af te kunnen geven aan de mannen die hen vasthielden.

Achteraf denk ik dus dat we eigenlijk niet mee hadden moeten gaan. Ik heb nergens het gevoel gehad dat het niet goed zat of dat we in gevaar waren. Of we in een situatie hebben gezeten die  verkeerd had kunnen gaan? Ik weet het niet. Ik weet alleen dat de situatie zeer vergelijkend was als die wat de meisjes vertelden. Zij waren een stuk jonger en niet zoals wij, politie agenten. Dat kan het verschil gemaakt hebben….

De casus zoals ik die zag in de documentaire kan ik niet vinden maar wel is de juweel/sieraden industrie een bekende in de oplichterswereld in India. 
Lees hier: http://www.theguardian.com/money/2014/jan/25/goa-gem-scam-lost-life-savings

 Mexico and Guatemala oktober 08 410Het meer van Atitlan, Guatemala

Wil je een pak koffie voor mij meenemen? Guatemala Stad

Toen ik in Guatemala was samen met mijn moeder, tante en neef werd aan mijn neef gevraagd of wij een pak koffie mee konden nemen naar Nederland. Ja..de koffie was hier heel goed en een familielid van de hoteleigenaar, die ook Nederlands was,  wilde hij graag een pak koffie geven. 
Ik vergeet nooit hoe mijn neef in alle staten was en door het hotel rende om ons om advies te vragen. Hij vertelde wat de eigenaar hem net gevraagd had.

Nou, als iets een geur goed neutraliseert dan is het koffie. Ik was dus gelijk op mijn hoede en voor mij was er het helemaal geen optie om eventueel die koffie mee te nemen naar Nederland. Mijn moeder en tante deelden dat gevoel niet. Waarom zouden we dat niet doen? Het was een aardige vent, leek niks mis mee te zijn, waarom niet? Tja, het was ook wel een aardige vent maar ik denk dat je al snel een klik hebt met iemand in het buitenland die ook uit Nederland komt.  Na een korte discussie zijn we overeengekomen om het niet te doen. En ja…je weet maar nooit of het wel of niet goed was. Maar het voelde in elk geval niet goed!

Tanneries, Marrakesh - Morocco

Tanneries – Marrakesh, Marokko

Rondleiding door de Tanneries van Marrakesh, Marokko

De eerste dag dat ik in Marrakesh was met mijn broer gingen we uiteraard gelijk de bekende Souks in. Ik had me wel voorbereid en wilde natuurlijk ook de leerlooierijen (Tanneries) zien. Toen we eenmaal aan het rondlopen waren kom je op veel plekken maar er zijn zoveel straatjes en steegjes dat je al snel het idee hebt dat je verdwaald bent. Toen werden we aangesproken door een man die aangaf ons wel naar de Tannerie te willen brengen, dat wilden we vast zien. Zeker wilden we dat, even de weg wijzen, wat aardig. Daarna kwam er een man bij, toen we bij de tannerie waren, deze zou ons rondleiden. HIj werkte daar, was geen enkel probleem. Goh, wat aardig allemaal… Mooie rondleiding gehad, op een mooi uitzichtpunt gestaan en toen we daarna weg wilden kwam de aap uit de mouw. Hij wilde geld zien. Nou…dat hadden we niet afgesproken. Maar ja, hij deed het toch echt niet voor niks.
Uiteindelijk na veel gezeur hebben we hem rond de 10 euro gegeven. De eerste man zou ons toen wel weg brengen naar de plek waar we hem voor het eerst  zagen. Onderweg in een verlaten steegje draaide hij zich om en wilde toch meer geld hebben. Hij begon met stemverheffing te praten en met zijn armen te zwaaien. Fijn voelde het niet, zeg maar. Een stuk verderop in de lege straat zat een man op de stoep voor zijn woning naar ons te kijken. Toen hebben we hem nog een paar euro gegeven en toen was ik het echt zat. Ik heb tegen mijn broer gezegd: Nu meekomen! En de man toegezegd dat hij niet meer kreeg. We zijn omgedraaid en weggelopen. De man gaf het op, hij is niet achter ons aangekomen. En uiteraard vonden wij onze weg ook zelf wel terug. Toen we later op de foto’s keken zagen we dat het tweede mannetje al die tijd al met ons mee liep, vanaf het eerste contact moment. Dat hebben we  helemaal niet in de gaten gehad. Ook van dit voorval zag ik later een aflevering die gewijd was aan dit soort praktijken in Marrakesh.

Zie hier: http://www.travelscamming.com/morocco-tourism-avoid-getting-scammed/

 Malapscua, PhilipinesStrand bij mijn hotel op het eiland Malapascua, De Filipijnen

Goedkope boottocht van Malapascua naar Cebu

Op het strand van Malapascua werd ik aangesproken door twee mannetjes. Zij vroegen mij of ik de volgende dag ook naar Cebu ging. Heel toevallig was dat ook zo. Ik was een kleine week op het heerlijke eiland Malapascua geweest en vond het tijd om weer verder te gaan. Ik was nog in onderhandeling met het resort waar ik zat over de prijs van de boottocht die zij boodden. Ik vond die nl te prijzig. Hoe toevallig is het dan dat ik laat op de avond, in het donker op een strand,  aangesproken werd… Zij gingen de volgende ochtend naar het eiland Cebu en met een pick-up truck door naar Cebu stad. Precies wat ik ook wilde. De heenweg was ik met de lokale boot gekomen en die kostte bijna niks. Ik wist ook dat er een lokale bus zou gaan naar Cebu stad die ook de wereld niet kostte….probleem was nu nog hoe ik daar kwam want de lokale boot ging vanaf de andere kant van het eiland…best warm om over het strand te banjeren met backpack zeg maar. Ik liet het nog even in het midden hoe ik zou gaan en zei geen ja….maar ook geen nee. De volgende ochtend aan het ontbijt kwam dat mannetje weer bij mij om te vragen of ik nog mee ging met hen. Ik heb hem toen gezegd dat ik het niet ging doen. Ik vertrouwde het op de een of andere manier niet. Ze leken niet mensen in de omgeving te kennen, ik had ze de hele week nog niet gezien… Ik vond het maar vreemd.

Maar wat ik eigenlijk nog vreemder vond is dat toen ik hen afgewezen had het personeel van het hotel bij mij kwam dat ik voor een klein bedrag mee kon op de boot van hen. Een andere klant van hen nam de boot en ik mocht mee voor een schijntje. Toen kon het ineens wel. Zaten zij onder een hoedje? Ik weet het niet.
Aangekomen op het eiland Cebu kon ik zo in de lokale bus stappen en reden we in een aantal uren naar Cebu Stad. In een recordtijd en voor een erg laag bedrag was ik in Cebu Stad!

Tips

Vertrouw je instinct
Erg belangrijk is dat je op je gevoel blijft vertrouwen. Als het niet goed voelt moet je er niet mee in zee gaan. Je wil je tijd als je reist niet besteden aan iets waarvan je achteraf denkt dat je het niet had moeten doen. Ook als de aanbieding te mooi lijkt te zijn, doe het niet. Er zijn uiteraard mensen die gaan voor de ervaring en niet voor het geld van de toerist maar als ik het gevoel heb dat het niet juist is ga ik liever niet. Ik mis liever een ervaring dan dat ik er toch 1 teveel mee maak. In die tijd kan ik wel weer wat anders bekijken of meemaken.

Waarom blijf je beleefd? 
Het is ons aangeleerd om beleefd te zijn en is in veel situaties is dat uiteraard ook goed om te zijn. Beleefd blijven omdat dat netjes is maar je gevoel zegt toch echt dat het niet klopt? Dan maar onbeleefd en gewoon weglopen of afkappen. Oplichters maken gebruik van je beleefdheid om door te praten, je alsnog proberen te overtuigen. Zo blijven ze nog met je in gesprek en vergroten ze de kans om je toch te overtuigen. Ze kijken goed naar je reactie en schatten ook in op welk punt ze moeten doorhameren om je te kunnen overtuigen om geld te geven of om alsnog mee te gaan. Hoe langer je dus met hen in gesprek blijft hoe meer kans er bestaat dat je valt voor de scam.

Ben je slachtoffer van een oplichtingspraktijk of ken je andere methoden die ik zou moeten benoemen? Deel je ervaringen en kennis!!

3 Comments

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

CommentLuv badge